Zamanın gerçekliğinde kaybolmakla başlayan masallar ölüm gerçeği ile sarsılır. Ruh bedenden çıkıp gider özgürlüğüne.Bir gücüm olsaydı bedenler içine sıkışmış ruhları ölümle özgürleştirirdim sözüyle irkilir beyinler.Bitti mi hikayemiz diye devam ederken hayatlar, bir hayat son bulur, bir hayat ise yeniden varolur. Bir ruhun özgürleşmesinin bir başka bedene derin acılar bırakması adil değildir. Tıpkı hayat gibi. Bedenler ruhları özgür kalsın diye ölürler.Ruhun özgür kalması için her zaman bir başka beden bedel öder.Hayatın bizlere sunduğu bu adaletsizliğin içinde adaleti aramaya çalışmak kimi zaman özgürlüğe ihanet etmektir.Yaşamlar neden sonuç ilişkisine bağlıdır.Bir beden ölürken bir ruh özgür kalır. Bir ruh özgür kalırken bir beden bedel öder şeklinde devam eder hayat döngüsü. Canlı yaşamı tür farkı gözetmeden aynı döngüyü içerir özünde.Canlıların her zaman ruhları vardır. Bu ruhlar bir bedene kavuşur ve bedenler ölerek ruhları özgür kılar. Hayatın tüm karmaşıklığı bir kaç sihirli kelimede saklıdır. Ölüm ve yaşam zaman zaman tüm bu karmaşıklığı en basite indirger. Ölüm özgür kalabilmektir. Yaşam ise varoluşu bir bedende canlılık ile somutlaştırmaktır belkide.