An itibariyle evimizi kocaman bir çekirgeden kurtarmış bulunmaktayım. Kocaman yeşil bir şey fırladı gözümün önünden. Çığlık çığlığa kardeşime sesleniyorum. Sanki seslensem ne değişecek ki. Sonuç olarak ikimizde korkuyoruz. Ama iş birliği vardı. Şimdi onu atlasam olmaz. Ben her zamanki artisliğimle çekirgeyi yakalamaya çalıştım ama arkadaş zıp zıp çekirge olduğu için mutfak dolabının üzerine kondu. Tabi bu arada ben çığlık çığlığa bağırıyorum. Kardeşim benim tepkimden daha çok korktu. Eve giren o koca çekirgeden daha korkunçtum kısacası. Neyse işte kardeşim yastıkla çekirgeyi etkisiz hale getirdi. Bende tüm cesaretimi topladım ve kendilerine yakalayarak balkondan aşağıya attım. İşte o an dünyayı kurtaran adamın kızı bendim.